DEĞERSİZ DEĞİLİM BU HİSLE BAŞA ÇIKABİLİRİM-degersizlikduygusu-

  

Değersiz Değiliz

    Değersizlik hissi içinde olan insanlar ya teslim olmayı seçer ya bunu yok sayar narsist veya yüksek EGO sahibi olurlar ya da güçlü olmaya çalışıp başarıyı kovalarlar. Herkesin farklı algı ve temasları vardır dış görünüş, fedakarlık, iş hayatı, kariyer... Dışarıdan hiçbir unsurla insanın içindeki sezemezsiniz. Dışarıya nasıl göründüğü içinde ne yaşadığını belli etmez. Bazen değersizlikle baş etmeye çalışırken karakterimizi kaybederiz, çok güçlü olmaya çalışırız.

    Değersizliğin ana çıkış noktası bireyin bebeklikten itibaren yaşantısıdır. Karşılıklı sevgi, bireyin çocuğuna olan beklentisi, sağlıksız aile... Sağlıklı aile bireylerinde kolay kolay degersizlik olmaz. Değersiz hisseden insanın kendi içindeki his çocuklara geçiyordur. Birey kendi değersiz hissederse bunu çocuklarına da geçirir. Bu bir gen gibi nesilden nesile aktarılır. Değersiz hissiyatlı insanlar başkalarına değersiz davranır. İnsan cebinde ne varsa onu verir. Kendine değer vermedikçe başkasına değer veremez. Mesela çocuğunuzun iyi notu olduğunda sevinirsiniz ama kötü notu olduğunda surat asmak çocuğa kendini değersiz hissettirir. Bunlar çocukta aniden parlayan şeyler değildir, sürece bağlıdır. Çocuğun ileride kafasına sizin için fazla sorumlu olduğunu, mesleğini aldığında size ekonomik destek sağlayacağı kazımak. İşte benim hayallerim vardı çocuğumun gerçek olsun çocuğumu doktor yapayım ben olamadım gibi beklentiler. Çocuğun size istediğinizi verebilme çabası, proje çocuk gibi hissetmesi, çocuğunuza hep eleştirel bir tavırda olmanız çocuğun kişisel özelliklerini körelmesine ve içselleşmesine neden olur. Bunlar da değersiz hissetmenin başlıca nedenir. 

    Çocuk dönüp dolaşıp kendisine kötü davranan kişileri bulur. Değersiz insan yoktur değersiz hisseden insan vardır. Kibirli insanlara çekim duyar. Kişinin alışık olduğu duygu kişiye bunu yaşatacak insanlara çekilmesini sağlar. Çünkü değerli hissettiren biriyle nasıl ilişki kuracağını bilmez ya güvensizlik ya şüphe oluşur. İlgi ve sevgiye alışkın değildir. İnsan ya kendini aşağılayan ya da kendini çok seven insanlarla birlikte olur ya önde yürür ve arkasındakini aşağılar ya arkadan yürür öndekini yüceltir. Bundan vazgeçmek ancak kendimizi ispatlamaya çalışmaktan vazgeçmekle olur. İş konusunda, sosyal çevremizde, ilişkilerimizde, ailemizde... Mesela biz de çok iyiyiz başarılıyız fazla para kazanıyoruz ama bunun dışında bizi eğlendiren bir şey yok iyi bir kariyerimiz var ama emekli olunca bunun hiçbir önemi kalmayacak. Kendimize ispatlamaya çalışarak geçirdiğimiz öldürdüğümüz sürenin farkında değiliz. Bunu sadece kendimiz için yapmalıyız ve sorunu yaratan kafayla bir çözüme kavuşamayız. Bu yüzden uzmanlardan yardım almaliyiz ama herkesin buna imkanı olmayabilir bunun hakkında yazılar makaleler YouTube videoları yararlı olacaktır.